Ryszard Kapuściński: Perandori

Shkelqësia e tij, Augusti, i qortoi burokratët për shkak se kishin dështuar të kuptojnë një parim të thjeshtë: parimin e thesit të dytë. Njerëzit nuk revoltohen vetëm pse ata duhet të mbajnë një peshë të rëndë, ose pse shfrytëzohen. Pa u shfrytëzuar ata nuk e njohin jetën, nuk e dinë nëse ndonjë jetë e tillë ekziston madje. Si mund të dëshirojnë diçka që nuk mund ta imagjinojnë? Njerëzit do të revoltohen vetëm atëherë, kur në një moment të vetëm, dikush përpiqet të hedh barrën e dytë, thesin e dytë të rëndë mbi supet e tyre. Fshatari do të bie me fytyrë në baltë, e më pas do të ngrihet duke e kapur sëpatën. Do ta kap sëpatën zotëria im i dhembshur, jo pse ai thjesht nuk mund të mbajë këtë barrë të re, ai mund ta mbajë atë, por do të ngrihet për shkak se ai e ndjen se duke ia hedhur barrën e dytë papritur e tinëzisht, ju keni provuar ta mashtroni atë, e keni trajtuar si një kafshë pamend. Keni shtypur edhe atë çka ka mbetur nga dinjiteti i tij i mbytur tashmë, e keni marrë për idiot i cili nuk sheh, nuk ndjen, e nuk kupton. Njeriu nuk e kap sëpatën për të mbrojtur portofolin e tij, por për të mbrojtur dinjitetin, dhe se, i dashur zotëri, ja pse Shkelqësia e tij i qortoi nëpupunësit. Për lehtësinë e kotësinë e tyre, në vend se ta shtonin barrën pak nga pak, në thasë të vegjel, ata u përpoqen t’iu japin një thes të tëre e të madh në të njejtën kohë.

V.M.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s