Marin Sorescu: Pyetje

m-sorescu

Ç’është sot?
E hënë?
Po e hënë ishte
javën e kaluar.

E martë?
E martë vitin e kaluar ishte,
e martë që as topi se luan.

E mërkurë?
Me sa di një e mërkurë i binte,
shekulli i kaluar.

E enjte,
po Kartagjena
një të enjteje u plugua,
një të enjtjeje u dogj
Biblioteka e Aleksandrisë.
E pamundur qysh atëherë
të mos ketë kaluar asnjë ditë.

E premte? E shtunë?
Edhe tjetërherë kam dëgjuar
për këto ditë.
Mos më shuani me rrena!

Mos vallë e diel?
Koha para gjenezës
e mbaj mend mirë
e diel quhej.

O Zot, të gjitha ditët kanë qenë,
nuk ka mbetur asnjë ditë,
e re.

Valton Marku: Kisha e Arkanit

14355806_10210659266579503_7618689209863442720_n

Fillimi i luftës në Kosovë ndaloi përfundimin e një objekti në hapësirën e Universitetit të Prishtinës. Për dallim prej godinave universitare që kërcënoheshin me djegie e shkatërrim, ky nuk ishte i tillë. Nuk ishte as paramendim i idesë së universitetit e lerë më në shërbim të studentëve. Më 1992, në qendër të kampusit të Universitetit u vu gurthemeli i një objekti të ashtuquajtur “Kisha e Krishtit Shpëtimtar”. Objekti u paramendua si kishë ortodokse dhe gardian kishte kriminelin Željko Ražnatović – Arkan. Nëse i referohemi si kishë, atëherë ky objekt duhet të quhet Kisha e Arkanit. Hapësira e Universitetit të Prishtinës gëzon autonomi dhe duhet të shfrytëzohet nga studentët e profesorët. Mbetjet e fashizmit aty nuk kanë vend.

“Sot u përmbushën dëshirat, mendimet, ndjenjat dhe kujtesa e popullit tonë që prej betejës së Kosovës e deri më sot. Qyshkur në këtë qytet është rrënuar tempulli i Krishtit Shpëtimtar, ky popull ka pritur me durim 600 vjet për ndërtimin e kësaj kishe këtu në Prishtinë, në tokën e shenjtë të Kosovës dhe Metohisë, në zemrën e Serbisë, në kryeqendrën mbretërore serbe ”.

Continue reading